The Pelican Peak Blog

Woensdag 1 september 2010, 20 .00 uur: De stilte gisteren ochtend was indrukwekkend. Geen dieren of mensen waagden het geluid te maken. Ook de aanblik van het eiland was indrukwekkend.

Onze tuin ziet er uit alsof er een kudden olifanten een fout MDMA tabletje geslikt hadden.

De tuin is bladloos en triest, alle bananen bomen liggen om en de bomen die gevallen zijn waren de mooie bomen en de wilde tamarinde bomen die agressief groeien de gehele tuin overnemen staan er nog.

Hier even een kleine impressie gemaakt een paar uur voor het hoogtepunt van de hurricane.

Nu konden dan eindelijk de luiken weer open en de frisse lucht naar binnen. Na het ontbijt nemen we met zijn allen een emmer douche bij de put achter het guest house. We hebben geen stroom dus ook geen pomp. De kinderen ingezeept en ook mijzelf, wat een heerlijkheid onder het koude water.

Tegelijk met de eerste zonnestralen zie ik de eerste vogels. Twee tortel duiven landen vlakbij op de restanten van wat voorheen een prachtige boom was die met zijn indrukwekende takken als een soort van paraplu bijna de gehele beneden tuin bedekte.

Overal op het eiland zie je omgevallen bomen, beschadigde huizen en op de stranden liggen kostbare zeiljachten en andere schepen hulpeloos op hun kant.

In Nany Cay hebben ze een eigen stroom voorziening en zijn ze niet afhankelijk van de stroom van de BVI electric. Hier hebben we onder het genot van koffie en appelsap de gameboy van Isar opgeladen en de laptop (Willem).

Bij supermarkt wat boodschappen en bij de duikschool een emmer ijs gehaald voor de koelkast. Thuis zit Isar the game je leest zijn gedachte in een wolkje boven zijn hoofd; ‘pfff eindelijk mijn gameboy, eindelijk beschaving’.

Gisteren begonnen alles schoon te maken het was ook binnen een puinhoop. De tuin ben ik nog maar niet aan begonnen heb hier echt een kettingzaag voor nodig.

Sinds Steve hier de house-sit heeft gedaan waren al onze kippen verdwenen (25 stuks) Steve ging direct naar de UK en ik kon het hem dus niet vragen. Vandaag 24 uur na de hurricane zijn ze ineens allemaal weer terug? Hoe kan dit en waar hebben ze de afgelopen weken dan gezeten?

Klik hier op om alle foto’s het filmpjes van Earl te bekijken.

Isar was vandaag klaar voor zijn eerste schooldag. Hellaas bij aankomst bleek de school gesloten ivm met schade van de Earl. Ik had gisteren nog gebelt met de juf maar zij wist van niets en dacht dat de school gewoon open zou zijn. De leiding was vergeten de ouder en het eigen personeel in te lichten. Nou ja Iray (relaxed) zullen we maar zeggen. Daar stonden we dan allemaal voor de school met onze kinderen en eten moeizaam klaargemaakt in huishoudens zonder stroom en water.

Wij gaan ons nu klaarmaken voor de volgende hurricane Gaston.

Op www.stormcarib.com staat het vlogende over deze Gaston; ‘Gaston a mere knight in waiting at the moment, has set an ominous course our way. Too early to tell his true intentions but early computer models have the eye of a Cat 2 hurricane, 33 miles from St. Thomas next Wednesday. Again, these long scale forecasts sometimes have huge error amounts of 200-400 hundred miles but it’s not wise to count on error!!! Earl was a wakeup call and rightly so with so many naysayers and procrastinators. If you ween’t prepared for whatever reason, do so.’

Heel veel liefs van Willem (nog steeds zonder Reineke) en de schatjes.

Popularity: 33% [?]