The Pelican Peak Blog

Afgelopen week moest ik even een brief posten. Het kleine postkantoortje is ongeveer 25 minuten rijden vanaf ons huis. Natuurlijk bergje op en bergje af. Alles bij elkaar ben je daar dan snel een uur mee bezig.

Terwijl ik terug rij bedenk ik dat het best gek is dat ik hier op Tortola rustig een uur in de auto zit voor dit klusje terwijl ik dit in Nederland nooit zou doen. (Even van Noordwijk naar  Amsterdam om een brief te posten!)Was trouwens wel een brief aan de belastingdienst. Leuker kunnen ze het niet maken! 

Op de terugweg zie ik vanuit mij ooghoek een voor mij inmiddels wel bekende glinstering op een van de stranden. Natuurlijk flessenpost… Dit maal een bericht uit de stad van onze koningin, Den Haag! Terug in de auto bedenk ik me dat er nog steeds twee flesjes zoek zijn. Mogelijk zitten deze flessen vast in de olie?

Verslag vakantie Tortola van Ernst Jan, Natasja, Alexander en Sebastien Meijer-Hartzema, 16 – 26 april 2010, geschreven door Ernst Jan.

Onze vakantie begon eigenlijk al twee dagen eerder, met de tussenstop op St. Maarten – om de kids even wat rust te geven voordat we de lange (25 minuten) reis met de LIAT naar Beef Island aanvingen. Overigens vlogen alle vliegtuigen – van zowel KLM (ook terug, ondanks de stofwolken) als LIAT stipt op tijd. Behalve natuurlijk de vlucht van KLM uit Curaçao – die een uur vertraging had doordat ze het inflight entertainment system moesten repareren, wat overigens niet lukte, maar met 2 kleine jongetjes heb je al voldoende drama voor een avondvullende show.

Enfin, hieronder onze ervaring op Tortola zelf. Als ik de blog lees, dan is bijna alles al gezegd, maar het kan nooit kwaad om leuke ervaringen nogmaals te vermelden. Het begon natuurlijk allemaal met Reineke die ons heel lief ophaalde ophaalde van het vliegveld. Super attent als ze is, had ze voor kinderzitjes gezorgd, zodat onze jongens ook veilig door de Tortoliaanse heksenketel vervoerd konden worden. Om voor onze boys op tijd bij de Peak te zijn, reden we niet de toeristische route, maar namen we de snelweg door Roadtown en langs het water.

Gelukkige deden de stoplichten op de rotonde het niet, en we waren lekker vlot naar het Paradijs gereden. Aldaar werden we onthaald door Willem en de neef en nicht van Alexander en Sebastien. Met champagne (inderdaad) en overal verse rode bloemetjes – het is lente, ook in Tortola – in de guesthouse.

Nadat de kids naar bed gingen – waar Willem speciaal voor ons het Ikea stapelbed had voorzien van een handige plank, zodat Alexander ook veilig kon slapen. De eerste avond begon daarna goed met een heerlijke BBQ. En het grote relaxen was begonnen. Want zo mag je onze vakantie op Tortola wel omschrijven. Al was het alleen al omdat we de kinderen niet meer helemaal om hoefden te kleden met dikke jassen, mutsen en wanten, als we naar buiten gingen. En op het strand kon zelfs de luier uit.

Uiteindelijk sloegen de muggen wel onverbiddelijk toe, maar na grondige analyse van dit prikkende probleem, bleek de bron de cisterns te zijn onder het huis en de guest-house. Na toevoegen van vele liters chloor door Willem, leek het aantal muggen in de master bedroom geniëlleerd te zijn.

Overigens smaakte de koffie hierna wel naar chloor en openden de muggen de aanval in het guest house, waarbij met name Alexander en Sebastien het moesten ontzien – wie had nu ook al weer dat artikel geschreven dat als we het echt zouden willen, dat we we als mensheid binnen een paar jaar alle muggen zouden kunnen uitroeien? Maar de muggen waren een zeer klein ongerief bij alle heerlijkheden.

Persoonlijk vond ik het hoogtepunt van de vakantie de kennismakingsduik onder leiding van Steve en van duik-instructeur i.o. Willem, heb ik ervaren hoe geweldig het is om zeeschildpadden en sting rays in levende lijve te ontmoetten.

Als Willem straks gecertificeerd PADI instructeur is dan wil ik zeker bij hem mijn duiklicentie gaan halen. Overigens heeft de instructeur Steve bijna hetzelfde letsel als ik, waardoor hij zijn linkerarm slechts gedeeltelijk kan gebruiken – mooi om te zien dat je daarmee nog gewoon duikinstructeur kan worden – is weer een hart onder de riem. Steve had trouwens ook veel pijn aan zijn arm – net als ik – en hij heeft veel baat gehad bij accupunctuur. Daar had Reineke het al eens eerder op de Skype over gehad, maar nu ga ik het zelf toch ook maar eens proberen.

Tas en ik mochten de Jeep van Rein lenen. Dat was helemaal gaaf, want nu konden we lekker doen waar we zelf zin in hadden. Wat overigens vooral neer kwam op het strand in Smugglers Cove, Sebastian’s en Brewer’s Bay. Helaas ging de linker voorband van de Jeep op de tweede dag lek – gelukkig merkten we dat pas bovenop Pelican Peak. Willem is een groot deel van de dag bezig geweest om 4 nieuwe banden te vinden – de oude waren sowieso al veel te ver afgesleten – wat op Tortola een hele uitdaging is.

Wel raar, want iedereen rijdt daar 4×4, je zou dus verwachten dat er voldoende banden te krijgen zouden zijn. Niet dus. Uiteindelijk zijn er 2cm bredere banden ondergezet – waardoor de banden bij hele diepe kuilen (en die zijn er op Tortola genoeg) aanlopen aan de wielkasten. Ik heb Willem geadviseerd om de veren te laten ophogen – staat nog stoer ook.

De wereld blijkt ook nog steeds heel klein te zijn, een huisvriend van Reineke en Willem – Filip Kreutzer – blijkt een ex-collega te zijn en kent mijn huidige collega die tegenover mij zit – Rob Glas – nog van vroeger. Ik heb Rob inmiddels zijn groeten overgebracht. Het thema van deze vakantie was overigens “If it’s yellow, let it mellow. If it’s brown, flush it down.” – soms ook wel vertaald als “In this land of sun and fun/we never flush for number one.”. Het heeft namelijk al geruime tijd niet meer geregend en Reineke en Willem zijn bang dat de cisterns leeg zouden raken.

Na beschouwing – samen met Willem – van de bouwtekeningen en inschatting van het verbruik, blijkt de ongeveer 120.000 liter water op voorraad ruim voldoende om het meer dan een half jaar uit te zingen – dus kan er nu weer langer gedoucht worden en het gras gesproeid … ?

Over douchen gesproken – Willem liet met trots de door hem in aanbouw zijnde nieuwe badkamer zien – welke in Caribisch tempo wordt opgetrokken en waarbij de bouw nu even helemaal stil ligt omdat Willem binnenkort voor zijn duikinstructeurs diploma op moet en daar nu heel hard voor aan het studeren is.

We zijn ook naar de dolfijnen gaan kijken bij Nanny Cay, maar ik thuis ben – na het zien van de film ‘the Cove’ – schaam ik me diep dat ik mee hebben gedaan aan het in stand houden van de schandalige internationale handel in Dolfijnen (Ich habe es nicht gewusst). ‘s Avonds hebben we – met de telescoop van Willem – voor het eerst met eigen ogen de ringen van Saturnus mogen aanschouwen, da’s best bijzonder.

Verder zijn we nog heerlijk uit eten geweest bij Jolly Roger – de steak is inderdaad erg goed – waar ik van Willem leerde dat de piratenvlag Jolly Roger genoemd wordt. Piraten is sowieso een belangrijk thema op en rond deze eilanden, er schijnen nog enkele grote schatten begraven te liggen … Isar is dan ook helemaal in-to het piraten gebeuren.

Ook hebben we het oosterlijk deel van eiland bezocht – Trellisbay – alwaar we de kunstenaar Aragorn hebben ontmoet – een bekende van Rein & Willem (wie kennen ze eigenlijk niet op dit eiland) – en van hem 4 tomaten, een bosje sla en en brood gekocht voor iets van 20 dollar … maar het was wel lekker.

Nou, dit is wel een behoorlijk lang verhaal aan het worden. Wat kan je allemaal beleven in 10 dagen? We zijn ook nog bij de school van Isar en de creche ban Nika geweest. Het wegbrengen en ophalen elke dag is een hele toer, berg op, berg af, berg op, berg af – wat trouwens heel apart ism dat is de Hummer van de directrice van de school van Isar, die pontificaal op het grasveld voor de school staat opgesteld en dat terwijl de directrice volgens Reineke en Willem zegt dat ze zo begaan is met het milieu…

Enfin, als je het verblijf op Tortola zou moeten samenvatten in 1 woord, dan is dat “gemoedelijk”. Het mooiste was eigenlijk de buitengewoon gemoedelijke sfeer tijdens ons bezoek op Pelican Peak. Uiteraard gefaciliteerd door het heerlijke warme klimaat, waardoor je altijd alles buiten kan doen – Reineke en Willems huis heeft dan ook zoveel klapdeuren naar buiten, dat het huis naadloos overgaat in de veranda en de tuim. Iedereen deed lekker zijn eigen ding, ‘s ochtends ontbijten wanneer je zin had (behalve de kids dan), daarna lekker naar het strand en ‘s avonds een videootje- of sterren-kijken. Volgens mij vonden Reineke en Willem het ook wel mooi om gewoon thuis te zijn met de familie.

De komende zes maanden schijnen er zelfs helemaal geen gasten meer naar Tortola te komen. Heeft dat te maken met het seizoen? Reineke en Willem hebben in ieder geval al voldoende op de agenda staan, dus dat komt wel goed. Wie had er trouwens gezegd dat 10 dagen Tortola ruim voldoende is?? Ik zou in ieder geval zeker nog wel een (paar) keer en heel lang naar Pelican Peak terug willen!!

Groetjes 

Ernst Jan, Natasja, Alexander en Sebastien

Dan moeten jullie maar snel terug komen het was beren gezellig. De muggen zijn trouwens ook weer terug… zaten er misschien groeihormonen in het chloor? Het zijn er meer dan een miljoen. Ik heb genoten van onze avond stargazing.

Heel veel liefs van Reineke, Willem en de schatjes.

Popularity: 34% [?]