The Pelican Peak Blog

Na een druk paasweekend vonden we het tijd worden voor vakantie. We wilden de rat race en de gekte van het drukke Tortola ontvluchten. Met hulp van onze buren hebben we een klein huisje gehuurd op het bijna vergeten eiland Anegada.

Anegada is het meest noordelijke eiland van de BVI en ligt ongeveer 20 kilometer ten noorden van Virgin Gorda. Het is het enige koraal eiland in de BVI, de andere eilanden bestaan allemaal uit vulkanisch gesteente.

We hebben er een heerlijke paar dagen gehad. We vulden de tijd met een beetje rond rijden op het kleine eilandje (38 vierkante kilometer) maar wat we vooral deden was genieten van de natuur, rust en de stilte.

Er is op Anegada  dus werkelijk niets te doen behalve op het strand liggen of naar de Flamingo’s kijken. Dat laatste is echt geweldig. Tientallen roze flamingo’s die snaterend  over je hoofd vliegen.

De 200 inwoners van het eiland zijn geen bron van inspiratie… niemand doet er iets behalve beetje bier drinken en naar de zee staren. ’s Avonds komt de boel iets wat tot  leven en dan kun je er heerlijk eten bij een geweldige zonsondergang.

Omdat Anegada een koraal eiland is, is het laag en plat, het hoogste punt is 8 meter, Anegada betekend letterlijk ‘het gezonken land’.

r

Je waant je er soms een beetje in de Pacific. In december ben ik hier al eens met Ronald geweest en heb me toen verdiept in een verhaal over het eiland met dhr. Bates een boefje uit de UK die grote plannen had met het kleine eilandje. Meer lezen?

Klik hier op om alle foto’s van Anegada te bekijken.

Mariska en Maarten:

25 maart 2010 was dit jaar buiten de verjaardag van Karin en Ronald ook bijzonder omdat op deze dag Mariska en Maarten zonder vertraging op Tortola aankwamen. Zij hadden de snelste en meest comfortabel reis tot nu toe, werken die connecties dan toch?

Het niet hebben van vertraging is zeer uitzonderlijk want vliegen met LIAT is vliegen met vertraging maar deze keer had zelfs de LIAT besloten volgens schema te vliegen. Op het kleine vliegveld van Tortola ontstond een enorme chaos want de heren verkeerleiding zaten nog heerlijk te genieten van hun verse roti toen het kleine toestel van de LIAT volgens schema de airport naderde.

In de aankomst hal heerste verwarring alom want niemand werd op tijd afgehaald. Dus ook arme Maarten en Mariska wel op tijd maar geen Reineke want die zat thuis nog aan de koffie.

De volgende dag opende de locale krant met de volgende kop: ‘Confusion on Tortola airport, LIAT flight arrives on schedule, passengers stranded for hours.’

Alles kwam natuurlijk goed en enkele uren later zaten we te genieten van een glas champagne. Isar en Nika hielpen met de zware koffers die vol zaten met de zeer noodzakelijke spullen voor mensen die op een klein eilandje wonen.  

Joepie eindelijk weer pure vlokken, contact lenzen, jonge kaas… hoe heb ik zonder kunnen leven vroegen ik mijzelf af terwijl ik een hand vol vlokken in mijn mond stopte.

De dagen die we samen met Mariska en Maarten doorbrachten zijn omgevlogen, veel zon, zee en strand natuurlijk en een snufje cultuur doormiddel van een fantastische wandeling in het National Park maar het absolute hoogtepunt was een concert van de reggae band ‘Third World’ op het eiland Jost van Dyke.
 

Dat kan Willem nu wel schrijven, van dat hoogte punt, maar hij was niet bij onze duik op Angel fish reef, anders had hij dit nooit geschreven. Dit was nl mijn mooiste duik tot nu toe. De grootste schildpad van het Caribisch gebied gezien! Nog wat haaitjes, sting rays enzo, maar die turtle was echt helemaal leuk. Domper was wel dat die Lange (onze Maarten) teveel last van zijn oren  had en niet meer kon duiken…maar hij blijft natuurlijk een man (gelukkig maar).

Nog een hoogte punt was het kaarten ‘s avonds maar daar weet Willem niks van want die lag toen allang met de ogen dicht, maar ik heb ervan genoten, en ik weet zeker dat mijn oma trots op me is, ook al heb ik dan niet gewonnen.

Het zwarte monster:

 Sinds we hier wonen hebben we last van een wilde zwarte kat. Als je ook maar iets op het aanrecht laat liggen schiet ze naar binnen en grijpt het; halve kip, brood, ham you name it het is gegarandeerd binnen enkele minuten verdwenen.

Keer op keer krijgt Habibi een stevig pak slaag van dit zwarte monstertje. Dit beest terroriseert ons zo  erg dat Habibi na een tijdje hellemaal niet meer naar buiten durfde. Ahhhhhh das zielig!

Met een beetje hulp van Isar en veel denkwerk heb ik met een zelfgebouwde val dit beestje gevangen. Vorige week vlak voordat we naar Anegada gingen lag ik ’s avonds plat op mijn buik te wachten totdat het poesje mijn val in zou lopen. Na enkele minuten zag ik twee lampjes (oogjes) door de donkere tuin sluipen.

Toen kroop het kleine zwarte monstertje nietsvermoedend in de kooi voor wat katten brokjes…. voorzichtig trok ik aan het touwtje en BANG met een klap vloog het deurtje dicht katje gevangen. Hoe zou onze George Bush het gezegd hebben: ‘Ladies and Gentlemen — We’ve Got Him!’

Samen met Maarten hebben we de kooi achter in de Landrover gezet en het diertje zo gezegd  ge-relocate. Na een 20 minuten rijden hebben we het zwarte beestje diezelfde avond in  Belmond (Westelijke puntje Tortola) uit de auto gezet. Nee niet zielig, want het is een veel betere buurt met grote huizen lekker dicht bij het strand en heel veel ander poesjes daar (‘de zuid’ van Tortola zeg maar, voor de noortukkers en mokummers onder ons). 

 Belmond is echt een heel stuk verderop, twee bergen moet je over dus hoe groot was onze verbazing toen we uit Anegada terugkwamen en we het monster weer in onze tuin zagen zitten. De volgende ochtend liep het suffe beest zo weer in mijn val… BANG en ‘Yes… We Got Him Again!’

Nu nam ik geen enkel risico, na 1 uur rijden was ik op Beef eiland waar ook het vliegveld ligt. Hier heb ik het beest op de eerste vlucht naar St. Maarten gezet! Okay grapje… hier heb ik haar uit de auto gezet midden tussen de vele restaurantjes, vuilcontainers, andere katten en natuurlijk weer vlakbij een prachtig strand.

Het is daar een beetje het hippie deel van Tortola dus ik denk dat onze wilde kat met haar zwarte vacht zich hier prima op haar plaats zal voelen.

Zonnige groeten en heel veel liefs,    

Reineke, Willem en de schatjes

Popularity: 67% [?]