The Pelican Peak Blog

Ik ben maar een paar dag ’off Island’ geweest, toch verlangde ik weer terug naar ‘natures little secret’.   

Je mist de gewone dagelijkse dingen het meest en dat realiseerde ik afgelopen week toen er weer iemand totaal onverwacht boven op zijn rem ging staan…  

…om vervolgens op zijn dooie gemak vanuit zijn auto een praatje te maken met een neef, nicht, broer of zus. De auto staat in zo geval altijd precies zo midden op de weg dat je er met geen mogelijkheid om heen kan.  

Natuurlijk erger je aan dit gedrag met het gevolg dat je een paar maal op de claxon drukt. Wat mensen niet weten is dat dit stoppen zgn. ‘ST’ ofwel ‘Stop and talk’ een typische Tortoliaans gedrag is en eigenlijk een folklore is die je zou moeten bewonderen, koesteren in plaats van je hier aan ergeren. Als mensen in Nederland midden op straat een vrolijke klompendans doen ga je toch ook niet toeteren en je middelvinger opsteken? Of wel misschien ?.  

De meeste expats irriteren zich natuurlijk groen en geel aan dit gedrag. Velen zijn hier  maar voor een paar jaar en scheuren in die periode met een Europese snelheid van hot naar her over de vele smalle, steile wegen op dit  kleine eilandje  (iets groter dan Texel).   

Een aantal jaren terug was er een Engelse advocaat werkzaam op het eiland die er gek van werd dat hij elke week regelmatig voor niets stil moest staan achter weer een gevalletje ‘Stop and Talk’ Hij had er op een dag zo genoeg van dat hij zelf nu ook zijn auto midden op de weg stilzette en vervolgens pakte hij een strijkplank en een paar blousejes uit de achterbak en begon doodleuk midden op de weg een strijkje te doen.    

 Wat meer shokking was weet ik niet, het stoppen of dat er een man staat te strijken maar hoe dan ook het was een totale chaos op de weg aan beide kanten en dus een heel groot succes. Het gebeurde allemaal op een maandag morgen midden in de big Road Town spits, hoewel de spits hier qua oppervlakte en drukte het meest weg heeft van het oude parkeer terrein van de DIGROS maar wel op een zaterdag ochtend.   

Die kerel heeft uiteindelijk zeker 10 minuten staan strijken voordat de politie kwam. Hij verklaarde later aan de kranten en de politie dat hij de afgelopen jaren zo vaak zinloos stil gestaan had dat hij het rechtvaardig vond dat men nu maar eens voor hem zinloos stil mocht staan.   

 Opa en Oma (Pa en Ma Kerkvliet) waren onze eerste gasten na het vertrek van Bas. Mijn ouders waren laat aangekomen met de LIAT van 21uur.  

De volgende morgen kon Isar niet meer wachten om ze te zien. Om 6.30 keek hij heel voorzichtig door een kier in de deur van de guest house.  

Toevallig vonden Isar en Nika samen met Opa in de tuin een oude wijnfles waar natuurlijk weer een schatkaart in zat. Deze kaart leidt ons naar een oud Nederlands fort Purcell. Hier vonden we buiten een vrijend stel in een auto ook een schatkist (tje) met een prachtige verzameling sieraden, een nieuwe zwembroek voor Nika en een echte Piratenmok voor Isar.  Klik hier op om alle foto’s van de afgelopen week te bekijken.

Na heerlijke dagen gevuld met zon en strand en een schitterende avond wijn drinken met half rauwe kreeft vertrok ik met mijn ouders naar Suriname waar we een plantage tour gingen doen met de schrijfster Cynthia Mc Leod. Door Rein, Isar en Nika  te zijn uitgezwaaid gingen wij al island hoppend via Tortola, St. Maarten, Barbedos, Port of Spain naar Paramaribo.  

Na een dagje relaxen en een begeleide stadswandeling gingen we de derde dag de Commewijne plantage tour doen. Cynthia Mc Leod zou zelf onze tour doen maar haar vader is onlangs overleden en zij was daarvoor naar Nederland afgereisd. Een goede vriendin van Chintia heeft ons rondgeleid en zij deed dit geweldig.    

Op zijn Surinaams kwam alles en iedereen natuurlijk te laat, ik had het kunnen weten. Wij stonden daar netjes als een stel suffe Hollanders om 7.15uur aan de kade beetje te geeuwen en te dromen over koffie terwijl er verder niemand aanwezig was. Om halfnegen was eindelijk het hele circus compleet en konden we vertrekken. De tour was heel leuk en kan ik iedereen aanraden.  

De hele geschiedenis van Suriname wordt je verteld met koffie broodjes aan boord en je bezoekt de plantages Rust en Werk en de mooie plantage Frederiks rust waar we geweldig uitgebreide lunch kregen.  

Aan het einde van de heerlijke lunch gebeurde er nog iets grappigs. De vriendin van Cyntia verontschuldigde zich ervoor dat we iets eerder terug gingen. Als verklaring vertelde ze het volgende; ‘Omdat we vanmorgen een uur later vertrokken zijn gaan we straks een uur eerder terug!’ Logisch? Het was een heerlijke dag, ondanks het feit dat we een uurtje later terug waren? Uhhh eerder, nou ja wat maakt het uit.  

Klik hier op om alle foto’s van Suriname te bekijken.     

Nika roept me dat het eten klaar is…    

We integreren ons gek hier op Tortola, elke dag eten we om halfzes en vandaag geen rotti maar gehaktballen met bloemkool. Ja, ja we blijven Hollanders (sorry moeders maar met de pannen op tafel, te veel afwas, je weet hoe dat gaat hier, zonde van het water).    

Heel veel liefs,    

Reineke, Willem en de schatjes

Popularity: 23% [?]