The Pelican Peak Blog

Met mijn zaken vol met bierdoppen voor Isar, want deze kleine meneer spaart tegenwoordig bierdoppen stapte ik afgelopen zaterdag uit het vliegtuig. Vanaf Paramaribo moest ik 4X overstappen en 4X mijn zakken leegmaken bij de beveiliging. Telkens al die dopjes in de bak met mijn portemonnee en horloge.

Gezellig babbelend reden we terug van Beef eiland naar West-End. Ineens riep Nika, ‘Papa kijk dan…’ ‘waar’ vroeg ik, ‘nou daal op de weg’. Op de weg lag een lege fles. Gelijk zag ik dat dit wel een heel ongewoone fles was, een Wodka fles van het huismerk van Dirk Van Den Broek. In de fles zat een  briefje, netjes opgerold met een touwtje eromheen. Ik vermoede het al toen ik de fles opraapte, dit was een bericht van mijn neef Bas.

Bergje op, bergje af

Zit je dan, op de bank met sneeuwvlokken die langs je raam dwarrelen. -10 buiten en de verwarming op 23 graden. Kijkend naar de Olympische Winterspelen dwalen mijn gedachten af naar Tortola en besluit een “message in the bottle” te schrijven:

Na 1 dag op St. Maarten gezeten te hebben ga ik dan eindelijk naar Tortola. Een klein vliegtuigje van Liat is dan toch wel wat anders dan je gewend bent, dat wordt nog maar eens extra onderstreept als er iemand een bezoekje aan de toilet gebracht heeft. Eenmaal aangekomen op Tortola en de eerste zonnestralen worden omarmt zit je alsof het normaal is weer in de blauwe tractor van Willem.

Eenmaal bij het huis aangekomen bleek er een overboeking te zijn, waardoor ik mijn eerste nacht in een tent doorbracht. Gelukkig werd ik tijdens de barbeque met de andere gasten Thijs en Celine gerustgesteld dat er alleen maar giftige tarantula’s, slangen, schorpioenen, olifanten (geen nijlpaarden want het huis ligt te hoog) en vele andere gevaarlijke beesten in het gras tussen het huis en de guesthouse leven.

De volgende ochtend was de schade beperkt gebleven met alleen maar een aanval van een levensgevaarlijke wilde kat en 30 muggenbulten (per voet)! Ondanks al het gevaar, was het een erg leuke beleving!

Na een heerlijk ontbijt kon ik eindelijk mijn board waxen en voor de eerste keer de Tortoliaanse golven temmen.

Heeerrrrrlijk!! In je zwembroek, 30 graden, warm en helder water en goede golven. Met voornamelijk Amerikanen in het water was het altijd leuk converseren: Can you surf in the Netherlands??? Op een paar dagen na kon ik elke dag goed surfen, met het laatste weekend als absoluut hoogtepunt! Op een gegeven moment kom je in een lekker dagritme: Opstaan, ontbijtje, bergje naar beneden, surfen, bergje op, lunchen, bergje af, Smuggelars Cove voor een kleurtje, surfen, bergje op, avondeten, biertje, filmpje downloaden, filmpje kijken, bedtijd.

Naast het surfen heb ik vele andere goede herinneringen zoals het duiken, Jost van Dyke, biertjes drinken en lekker praten met Willem en Reineke (al dan niet in de kroeg), ravotten en lego bouwen met Isar en Nika en Jolly Rogers (met de lekkerste steaks ooit! Een absulute aanrader voor degene die nog gaan).

Bedankt

Reineke en Willem, hartstikke bedankt voor jullie gastvrijheid! Ik heb echt genoten van 2 weken op de Pelican Peak bij de familie Kerkvliet. Jullie hebben een prachtig huis waar het uitzicht nooit gaat vervelen. We houden contact (per Skype, niet per fles) en hopelijk tot volgend jaar januari!

P.s. de terugkerende elementen uit het vorige bericht kloppen aardig:

Champagne bij aankomst – Telt een biertje ook?
Autoritje met lunch bij Trellis Bay – Check
Barbeque – Check
Dagje Jost van Dyke – Check
Kip eten bij Smuggelars Cove – Check
Curry van Willem – Check
Bloemkool van Reineke – Check
Roadtown – Ja, om hout te halen

Bas jij ook bedankt, het was heel erg gezellig. Ik moet wel eerlijk zijn dat direct na je vertrek we nog heel wat goede surf gehad hebben… hoog man! Sorry… Trouwens waar is de Jeep?

Groetjes van Reineke, Willem, Isar en Nika

Popularity: 23% [?]