The Pelican Peak Blog

Thuis denkt iedereen vast dat wij of, de hele dag in onze hangmat liggen, halfnaakt rondrennen op een van de parelwit stranden of elke middag al vroeg zitten te borrelen met daarna een vette barbecue als afsluiting.

Dit beeld is deels waar, maar wat jullie je misschien niet realiseren is dat ook in het paradijs gewoon gewassen en gestreken moet worden, iedere dag de kinderen naar school, wc pot schoonmaken en ’s avonds koken.

Onze eerste overboeking maar net aan overleeft.

In grote haast heb ik op de dag dat Bas aankwam (zo’n twee weken terug) een mooie tent in onze tuin opgezet.

Er bleek een flinke bug te zitten in ons reserveringssysteem, waardoor Thijs en Selien nog aan het genieten waren van hun laatste avondje Tortola en Bas dezelfde avond met de LIAT op Beef eiland aankwam.

Voor het slapen gaan onder het genot van een biertje de locale natuur en haar geweldige diversiteit uitgebreid besproken. De tarantula is er in veel soorten en leeft bij voorkeur in het gras (waar de tent staat) ook hebben wij hier veel soorten slangen, niet giftig maar wel lange en griezelig, o ja wilde katten, kakelaken, rode mieren en heel veel muggen. Slaap lekker Bas.

Elke dag weer kijken wij vol spanning uit naar leuke reacties van mensen die ons inmiddels gruwelijk missen. Tussen al die leuke reacties, in het bijzonder van onze vaste lezers John en tante Cis en oom Leen vonden we een heel leuk bericht van een paar andere Hollanders in den vreemde. Dit bericht spoelden begin januari bij ons eilandje aan;

Beste Nederlanders op Tortola,

Per toeval (Google – Jost van Dyke) kwam ik terecht op jullie website en we konden het niet laten om even een berichtje achter te laten. Vorige week zondag, 27 december jl. waren we op Tortola.

We waren daar aangekomen met het cruiseschip ‘Grandeur of the Seas’ van Royal Caribbean. Helaas hebben we er slechts enkele uren doorgebracht omdat het reisschema wat aan de krappe kant was.

 Prachtig eiland, aggressieve taxi-chauffeurs (we wilden gewoon lopen), kippen op straat en een droomeiland uit de Bounty-reclame.

We hadden jullie -met terugwerkende kracht- graag even gedag willen zeggen, hoewel jullie daar waarschijnlijk helemaal niet meer op Nederlanders zitten te wachten, anders waren jullie wel dichterbij Nederland blijven wonen…

Hoe dan ook, het ga jullie goed in 2010!!! Hartelijke groeten van een andere Nederlandse emigrantenfamilie vanuit Halifax – Canada: Sandra & Peter Heerschop

Beste Sandra en Peter,

Een heel erg leuk berichtje van jullie op onze weblog, sorry voor de late reactie. Het leven dendert hier met een Caribische snelheid voort. Het is een echt een prachtig eiland en wat jammer dat jullie niet wat meer tijd hadden. Voor de volgende keer zijn hierbij uitgenodigd voor een drankje bij ons thuis. En inderdaad wat is het toch met die taxichauffeurs hier, die zijn echt niet relaxt. Ze rijden hier ook rond met van die soort ‘Jurassic Park’ autootjes en die zo breed zijn dat ze je soms bijna van de weg af duwen.

Groetjes Reineke en Willem

De Schaftjes (Selien, Thijs, Yaniek en Quinn) waren onze zoveelste gasten die we met plezier ontvingen hier boven op de Pelican Peak. De bezoekjes vanuit Holland lopen inmiddels via een vast format die we gedeponeerd hebben bij het locale bureau van toerisme.

Voor elk bezoek hebben we een aantal vaste, telkens terugkerende elementen bedacht zoals een glaasje Champagne bij aankomst, auto ritje met als hoogtepunt een bezoekje met lunch aan Trellis bay, 2e avond bbq, dagje naar het eiland Jost, kip eten op Smuggelars beach, curry van Willem, bloemkool van Rein, dagje duiken en of zeilen, en weer een barbecue maar nu in Brewers bay en natuurlijk een bezoekje aan het schitterende pittoreske, Anton Pieck achtige Road Town.  Pelican Peak house is soms net Villa Felderhof.

Voor alle foto’s van de afgelopen weken klik op show

Zonnige groeten Reineke, Willem en de schatjes.

Popularity: 28% [?]