The Pelican Peak Blog

Je merkt aan alles dat het seizoen weer begonnen is; de restaurantjes zijn weer open en de kolossale cruise schepen liggen weer aan hun ketting te dobberen in de haven van Road Town.

Ook de goed bemiddeld veelal grijze overwinteraars zijn terug samen met de noordelijke swell die deze week begonnen is. Dankzij het laatste zien we nu elke dag vanaf ons huis de iets minder vermogende (doorgaans leukere) surf dudes and girls op de golven dobberen van ‘Apple Bay’. Reineke en ik zijn voor het eerst samen wezen duiken, kinderen hadden een weekje vakantie, de Knowles familie is op bezoek geweest… 

Reineke is samen met Chesca geslaagd voor de cursus Rescue diver, Nika leert kip kluiven, BBQ’s feestje en nog meer feestjes, borrels en etentjes (en een brunch van 11 tot een uur of 8 !). Maar ook waren we heel bedroefd omdat onze oude Loes (Loes de poes) overleden is.

Alles en iedereen is nu druk op het kleine Tortola en wij ook want ook ‘Hotel de Pelikaan’ maakt zich gereed voor de eerste, na Pa en Ma Meijer,   gasten van het seizoen (Willem raakt ook een keer een kwast aan, zie foto (rein)).

Ik denk dat niemand de RTL Boulevard uitzending van dinsdag 13 oktober gemist heeft.

Wat een beroering, ‘s morgens vroeg werden wij wakker gebeld; ‘Goede morgen dit is Ivo van RTL’, ‘O nee… ik zit toch niet in een radio programma’ was het eerste wat ik tegen deze man kon uitbrengen. De vriendelijke stem negeerde mij opmerking en vervolgde; ‘Mogen wij jouw artikel over de ‘Queen’s Lincoln’ in onze uitzending van vanavond gebruiken?’

‘Uhhh ja natuurlijk, leuk’. Was het enige dat ik verbaast en opgelucht kon uitbrengen. Opgelucht omdat ik niet live op de radio zat en verbaasd over het feit dat ze mijn artikel wilde gebruiken. Het gesprek ging nog even door maar de rest is geschiedenis.

Direct na de uitzending in Nederland stond onze telefoon niet meer stil en stroomde de e-mails binnen. In de afgelopen dagen hebben diverse headhunters voor tv en modelbureaus ons benadert.

Met deze roem kwamen ook direct de eerste problemen want enkele dagen na de uitzending zag ik ’s morgens vroeg  Joop van Tellingen in onze tuin liggen.

(Niet gezien? Kijk op uitzending gemist na 30 minuuten komt het hot item. Klik hier op het RTL logo).

Foto’s van de afgelopen weken:

Zowel Isar, Nika als papa en mama waren de afgelopen weken meerdere malen uitgenodigd voor leuke feestjes en borrels. Foto’s zijn overigens niet van Joop van Tellingen. Voor alle foto’s klik op show

Beroemde uitspraken van Isar en Nika;

‘Waar zijn je oren voor?’ antwoord van Nika; ‘Voor mijn oorbellen!’

‘Ga je later met Papa trouwen?’ antwoord van Nika; ‘wel in een jurk’

Isar ziet op de verjaardagstaart van Juf Sam maar een kaarsje staan. ‘Kijk mama ze is nu een jaar oud maar wat is ze al groot hè?’

De reis is de bestemming:
Keith, Franca en Chesca waren de eerste gasten in hotel de Pelikaan. De reis van Londen naar Tortola verliep niet hellemaal vlekkeloos.
Vroeg in de ochtend in Londen begon de reis met twee uur vertraging. Bij aankomst op Schiphol verzocht een vriendelijke KLM medewerker hun te gaan rennen zodat ze nog op tijd bij de gate zouden zijn voor de aansluitende vlucht naar St. Maarten.

Net op tijd sloten ze achteraan de rij aan die net gereed was om te gaan boarden. ‘Piep, piep’ zei de ticket scanner van de hartelijke grond stewardess. Wat bleek de KLM had alle tickers al geannuleerd omdat de deze van mening was dat ze de vlucht toch niet meer zouden halen. Het was allemaal een beetje frustrerend omdat ze nu het vliegtuig zonder hun aan board zagen vertrekken naar St. Maarten. Een welwillende KLM medewerker vertelde dat ze waren overgeboekt naar de vlucht van Air France de volgende dag helaas en helaas vanuit Parijs.

Dus die avond geen glaasje champagne samen met de Kerkvlietjes bij een ondergaande zon maar een nachtje in een airport hotel op Schiphol. De volgende dag 4 uur in de ochtend ‘ring ring, good morning’ een wake-up calle van een hartelijk hotel medewerker. Met de eerste vlucht vertrok de familie heel vroeg in de ochtend naar Parijs. Bij aankomst werden ze opgewacht door een heel aardige medewerker van Air France die hun vertelde dat de kist (vak jargon voor vliegtuig) kapot was en dat even geduld moesten hebben. Na uren wachten vertrokken ze eindelijk naar St. Maarten.

Door de vertraging in Parijs hadden ze hellaas hun aansluiting naar Tortola gemist. Een vriendelijke medewerker van de LIAT heeft hun op de avondvlucht geboekt. (Tegen extra betaling deze keer want this is the Caribean) Na vier uur wachten op St. Maarten vertrokken ze eindelijk naar Tortola. Op Beef eiland (Airport Tortola) kregen ze van een zachtmoedige medewerker van de luchthaven te horen dat door omstandigheden een deel van de bagage nog in Amsterdam lag.

Op woensdag 20 oktober ’s avonds laat liep de familie met een deel van hun bagage het airport gebouw uit de tropische avond in alwaar ik ze welkom heette.

Ze zeggen soms wel eens ‘de reis is de bestemming’ ondanks de hulp van de vele vriendelijke, aardige, bereidwillige, welwillende, hartelijke en vooral keurige medewerkers van KLM, Air France, airport hotel, grondmedewerkers en de LIAT kan ik me voorstellen dat de Knowelsjes liever deze reis overgeslagen hadden.

Via de flessen post (Message in a bottle) volgt nog een verslag van hun verblijf. Het kan even duren, Keith heeft beloofd een boek te zullen schrijven, ws een e-book anders past het nooit in de fles.

We hebben erg genoten van jullie gezelschap! Tot volgend jaar! De muggen kunnen niet wachten, en we zijn al water voor je aan het (be)sparen Keith.

Isar mist trouwens zijn Yoga sessies Franca!

Ik de leuke, fijne, intressante gesprekken(rein) Franca. Isar en Nika zijn depressief van liefdesverdriet Chesca (en ik mis mijn duikmaatje (rein)).

Loesje:
In de vroege ochtend van zaterdag 16 oktober is Loesje overleden. Loesje was de dochter van Loes (oude Loes) en de zus van Twan en Nathalie. Mogelijk was ze al lang ziek, ze werd ineens heel erg dun het lijf wilde niet meer. Wij; Habibi, Reineke, Isar, Nika en ik zullen haar na alle jaren in ons midden erg gaan missen.

Loes, Noordwijk 1995, Tortola 2009

Deze is voor Loesje:

Ik was te Cadzand aan het strand
Getuige van een misverstand,
Toen ik twee golven hoorde spreken
Precies voordat ze zoude breken.
De ene riep: ‘Het is gedaan,
wij zullen hier te pletter slaan!’
De ander zei beslist: ‘Welnee,
je bent geen golf, je bent de zee.’

Hein Stufkens. (filosoof, dichter, schrijver en zen-leraar.)

Heel jammer dat ze niet wat langer heeft kunnen genieten van het mooie Tortola.

In de volgende weblog heb ik een stukje leuke geschiedenis van de Nederlanders op Tortola.

Zonnige groeten Reineke, Willem en de schatjes.

Lieve Ollie we kijken erg naar je komst uit!

Popularity: 34% [?]