The Pelican Peak Blog

Wat nou ‘weekly blog posts’ het is al weer twee weken geleden. Sorry, we hebben het heel druk gehad de afgelopen weken; Nika is voor het eerst naar school geweest, nog meer kasten gebouwd en nog meer geschilderd en druk met de kinderkamer restylen. De dagen vliegen voorbij op het kleine eilandje. Wij realiseerden ons gewoonweg niet hoe reusachtig belangrijk deze web-log voor sommige van jullie is.

Verder Nika’s eerste schooldag, een verhaal over een oude Lincoln auto die hier al meer dan 30 jaar aan het strand staat, boerenkool op Tortola, Vijfdeversnelling en foto’s van de kinderkamer nadat Reineke een beetje aan het restylen is geweest.

Vorige week is heeft Nika haar eerste schooldag goed doorstaan. In de voetsporen van haar grote broer droeg ze die dag zelf trots haar tas.

De route naar de school van Isar en Nika is fantastisch mooi. Je rijdt steeds hoger de bergen in en ziet vanaf elke bocht ander eilanden met daar boven de helder blauwe lucht en om de eilanden heen het Caribische water wat alle schitterende tinten van donker tot licht turquoise lijkt te hebben.

Overal passeer je kleine huisjes met tuintjes afgewisseld door kolossale West Indische architectuur waar vooral veel beton een belangrijke rol in het ontwerp en de bouwstijlen speelt. Via smalle wegentjes die soms bijna recht omhoog gaan kom je op de pass. Hier op deze hoogte heb je veel grasland en dus koeien en deze blokkeren regelmatig onze weg.

Nika vind ze lief en schattig en roept telkens dat ze er een mee naar huis wil nemen en Isar is heftig onder de indruk van de grote stieren (en dan vooral wat er onder hangt).

Als eerste brengen we Isar naar school en dan vijf minuutjes verder is Nika haar school. Hier moet de auto even in low-gear zodat je veilig de steile dirt-road naar het schooltje op kan rijden. Ook deze weg gaat voor het gemak bijna recht omhoog. De school van Nika is feitelijk een oude villa boven op een heuvel met een geweldig uitzicht over Road Town en de eilanden.

Om de school ligt een grote tuin met speeltoestellen, binnen is een knutsel kamer, gymzaaltje (3 bij 4 meter) grote speel kamer en eetzaal.

Juf Richy heeft mijn respect, iedere dag eten alle kinderen warm op school, de eetkamer lijkt dan wel een slagveld.

Verder was Reineke afgelopen week druk geweest met het restylen van de kinderkamer. Hier hadden we geen hulp van ‘In Holland Staat een Huis’ dus gelukkig dus ook geen Martijn Krabbe over de vloer.

Afgelopen vrijdag nog een bijzondere gebeurtenis. Ik reed terug van school en toen gebeurden het, geheel onverwachts zonder erbij na te denken op een smalle weg ergens boven Road Town schakelde ik van de vierde versnelling zo maar ineens naar de vijfde versnelling.

Mensen die hier al meer dan twintig jaar wonen verzekerde mij dat dit echt niet kan op Tortola maar ik heb het toch gedaan (geen foto’s hellaas). Ik was hellemaal blij en dacht bij mijzelf; ‘dat z’n vijfde versnelling je zo gelukkig kan maken!’

 Kijk eens ook hier te koop, bierenkool met worst.

Voor nieuw ondergoed moet je met de boot naar St. Thomas maar boerenkool ligt hier gewoon in de supermarkt. Ja, ja beetje heimwee zo af en toe.

The Queen’s Lincoln

Toen we afgelopen week op het strand waren zag ik tussen de palmen en het onkruid een oude Lincoln convertible staan. Een enorme oude doorgeroeste brik waar de bomen uitgroeien. De auto is duidelijk in het laatste stadia van ontbinding.

Toen ik iemand naar de oude Lincoln vroeg kreeg ik het geweldig verhaal te horen hoe ze in 1977 gebruikt was om Her Majesty Queen Elizabeth II in rond te rijden toen zij de British Virgin Islands bezocht.

De eigenaar vehikel was Bob Deniston een Amerikaan die ergens in 1958 naar Tortola is verhuisd met zijn vrouw en kinderen. Iedereen op Tortola kende Bob, hij had een beachfront bar en hotel direct aan het mooie strand bij Smugglers Cove.

Bij de Queen haar vorige bezoek in 1966 was de auto parade in Road Town niet geheel soepel verlopen. Her Majesty werd bij dit bezoek rondgereden in een kleine convertible. Dit was een twee deurs autootje, de Queen moest via de omgeklapte voorstoel instappen. Dit ging allemaal niet erg majestueus, er gaat hier zelfs het afschuwelijke verhaal rond dat de koningin de hele rit met haar knieën tegen de voorstoel zat.

Toen de koning in 1977 opnieuw een bezoek aankondigde wisten de Tortolianen dat dit hun kans was om de beschamende vertoning van het eerdere bezoek goed te maken. Dit maal hadden ze de perfect auto nodig, een open wagen net als de vorige keer maar nu met vierdeuren. Iedereen wist dat Bob Deniston de man was met deze auto.

Het hoofd van politie vroeg Bob of zij de auto mochten lenen voor de autoparade met de Queen en als tegen prestatie mocht Bob ‘s avond als officiële gast naar het feest aan boord van het Koninklijke jacht waar natuurlijk Her Majesty zelf ook zou zijn. (Engelse Queen in een Amerikaanse auto mmmm?).

Alles ging goed die dag op een klein incident na; toen de auto bij een kruispunt ietwat te hard moest remmen rolde er een lege bierfles (Heineken) vanonder de bank zo tegen het been van Her Majesty aan.

De koningin duwde met haar voet discreet het lege flesje weer onder de bank waar het vandaan kwam. Blijkbaar niet opvallend genoeg want een van de bijrijders in de auto had het voorval van het flesje gezien.

Tortolianen kan je er nu eenmaal niet van beschuldigen dat ze ‘tight-lipped’ zijn dus diezelfde avond op de receptie aan boord van het Royal Yacht Britannia had iedereen het verhaal van de Heineken fles gehoord. Bob voelde zich hier verschrikkelijk over en toen Bob werd voorgesteld aan de Queen maakte hij zijn excuses en vertelde de koning dat waarschijnlijk zijn zoon het flesje in de auto had laten liggen. De koning keek om zich heen en fluisterde tegen Bob; ‘don’t feel bad, my children have done the same thing’

Bob is in 2002 overleden, de ruines van zijn bar, hotel en de oude Lincoln zijn achtergebleven rondom Smugglers Cove als zijnde Bob’s eigen ecological footprint.

Voor alle foto’s van de afgelopen weken klik op show

Zonnige groeten Reineke, Willem en de kids.

Popularity: 39% [?]